Little Mister


A couple of weeks ago, Joris and I heard some panicky meow's coming from outside. We looked over the edge of our balcony and saw a tiny black and white critter dive in to the bushes. I looked at Joris and he gave me an approving nod, after which I sped down the stairs. Not long after, I held in my arms a cute loudly purring little kitten. And you know what happened next? 

My heart opened. Do you know that feeling? The feeling your chest suddenly explodes with warmth and love. Maybe it's the maternal side in me, or maybe I'm just a little over sensitive, but how can someone leave something so small outside and not worry? After taking a couple of photos (Miss Pentax rarely leaves my side) I opened the container hanging from his collar and found out this little mister lives two doors next to us.

I brought him home and his owner told me he was about 3 months, and that it was his first day outside. I didn't dare telling her my thoughts on the matter, so I guess that's why I'm telling you... I once heard that the average life span of outdoor kitties is about four years, but if you plan on having an adventurous kitty than please, at least wait until they are proper sized.

Today I heard little mister meowing outside again and we spend a good hour or so cuddling in our stairwell. Moos and Frutsel got to sniff his nose and I can almost still hear the loud purring this tiny fella produced. It was hard to let him go again, but I'm happy I was able to give him some love, because I had some extra to spare :).

♡ Nikki

11 comments :

  1. Oh, ik snap je zo goed! ik denk ook dat het niet goed is om kittens zo jong alleen buiten te laten. Oke, op het balkon ofzo. Of als je een veilige achtertuin hebt... maar dit...? Gelukkig is daar die lieve Nikki, met haar brokjes, liefde en knuffels. Geef hem daar maar veel van! (vooral van de liefde ;)) xx

    ReplyDelete
  2. Och. Wat een schatje. Die zou je toch zo plat kunnen knuffelen. Hopelijk weet 'ie veilig alle avonturen buiten te doorkruizen en kun je nog lang genieten van zo'n gezellig buurjongetje (of meisje?).

    xx

    ReplyDelete
  3. Wat een gezellig buurkind!
    Onze Snoezepoes was ruim vijf maanden toen hij naar buiten mocht, en had toen het formaat van een volwassen kat (hij is nu ook echt groot). De dierenarts had verteld dat ze dan voorzichtig de omgeving gaan inspecteren, maar ons monster vloog over de muur naar de grote tuin van de buren en rende als een ADHD'er met een overdosis suiker achter zijn kiezen heen en weer... Ik moest even slikken, maar inmiddels is het een tevreden buitenkat die veel vrienden heeft in de stad (de postbode geeft hem elke dag een snoepje, en de buurvrouw van tegenover maakt elke dag een praatje) maar komt hij toch elke dag ook thuis, en zou ik niet anders meer willen.
    Geniet van je lieve buurkind, het is een prachtig beestje!

    ReplyDelete
  4. wat een leukie! Ik ben ook vriendjes met verschillende katten die op mijn dakterras buurten :)

    ReplyDelete
  5. Ik vind het soms ook érg lastig om me in te houden, iedereen gaat immers anders met z'n dieren om...maar om het er nu altijd mee eens te zijn...? Gelukkig heeft mijnheertje een lieve buurvrouw die n oogje in het zeil houdt!

    ReplyDelete
  6. Je hebt een mooi blog en en volger erbij!
    Ook altijd welkom op mijn blog! :-)

    Liefs Anneke

    ReplyDelete
  7. Such a sweet post!! I have two cats that are indoor/outdoor. I've never had outdoor cats before but these two were adopted by us after they had become outdoor cats and there's no way I'm going to be able to keep them in. To be honest, I don't like that they're out. We have coyotes near by and cars that like to speed on our little street once in a while. I say prayer and try to make sure they're in at night. It's the best I can do. : ) Your little neighbor sounds like he's blessed to have you as a Guardian Angel looking out for him. Too big of a world for such a little baby to be outside alone!! : (

    ~ Wendy
    http://Crickleberrycottage.blogspot.com/

    ReplyDelete