Update

Hi everyone,

I just wanted to check in for a little update. The physical side affects from quitting my medicine are getting a little better every day. The nausea and strong headaches are gone, leaving me with dizziness and really weird electric shock-like sensations in my head. I'm glad that at least the physical symptoms are getting better.

Unfortunately I can't say the same about my mental symptoms. Every day I wake up with anxiety and my emotions are all over the place. The worst thing, is that everything feels so unreal :(. My house doesn't
feel like home and my usual daily activities feel strange, like I've never done them before. I feel sort of alienated from myself, am I still me? Like my brain has to start over and has to get to know and learn
everything again. This to me, is the worst thing, because when I experience anxiety I tend to cling to things that feel familiar and safe, but nothing feels that way.

I'm also mad at my therapist, while I had doubts, he assured me that from 30mg to 0mg was a standard reduction, but if I had the choice again, I would definitely have taken it much and much slower. I just want to shake him and yell at him, I guess it sort of feels nice to focus on blaming someone, though I know he probably couldn't have guessed this.

It's hard, when I feel this way, to focus on the feeling better part. Everybody says it only takes a couple of weeks, and than the withdrawal symptoms will fade away. But it's so hard to believe and I'm so scared that it never will, that I just won't be able to live without the junk.

I'm not writing this for pity by the way, It just helps me to write it down and maybe let you guys know how it feels, how I feel...

I'm so glad the sun is shining...


Love,
Nikki

19 comments :

  1. I'm still so proud of you!
    Hou vol. Ik heb er de ballen verstand van, maar ik ben ervan overtuigd dat het goed komt.
    Hele dikke knuffel!

    ReplyDelete
  2. Ik weet er ook niks van, maar vind het heel dapper van je. Hou vol!

    ReplyDelete
  3. Hoi Liefgeval,
    Ik snap het een beetje.
    Je bent een meid met lef omdat je het nog steeds volhoudt. Wat triest om te lezen dat je een vreemde bent voor jezelf. Dat lijkt me scarry. Ik hoop dat je "the real you" weer snel zult vinden. Lieve groet met hart&ziel van Sil.

    ReplyDelete
  4. Your going the good way, even if it doesn't feel like it. I hope you loose the symptoms fast and get your pretty lovely self back. You are so brave! Keep on going girl! Esther.

    ReplyDelete
  5. Hoi Nikki,
    Ik volg je al een tijdje en ben zwaar fan van je blog! Wat een dappere stap die je genomen hebt!! Sterkte!
    Lieve blog-groet de meiden van Wit en Bont!

    ReplyDelete
  6. Wat herkenbaar dat je, als je niet goed in je vel zit, denkt dat het nóóit meer goed komt. Maar heus, dat komt het wel! Hou je haaks!!

    ReplyDelete
  7. Geniet van het zonnetje en heeel veel sterkte!!!

    ReplyDelete
  8. Nikki, wat knap dat je zó goed kan beschrijven
    hoe je je voelt.
    Hou vol hoor, want de tijd zal het leren, het kan écht alleen maar beter worden.

    Laat het zonnetje zijn werk maar doen en zorg goed voor jezelf!

    ReplyDelete
  9. Heel veel sterkte, hou vol en probeer van elke klein momentje dat goed gaat te genieten. (en klaag zoveel je maar wil, wij prberen je weer op te beuren)

    ReplyDelete
  10. You can do it! Stick with it! And when your over this phase everything else will be that much sweeter. ♥ to you!

    ReplyDelete
  11. that's exactly how I feel sometimes too! Like things aren't real!
    I thought I was the only one!

    ReplyDelete
  12. Hi Nikki,
    Ik lees je verhaal nu pas. Wat dapper van je en heel goed dat dit doorzet. Het lijkt me niet makkelijk...Heel veel liefs en sterkte! X Jane

    ReplyDelete
  13. Oh boy, it sounds really hard. I wish the best for you and hope things will start looking better very soon.

    ReplyDelete
  14. ha lieverd, wat dapper van je om dat zo op je blog te schrijven en om te stoppen met je medicijnen..langzaam aan...en uiteindelijk voel je je vast beter! Sterkte ermee, en bedankt voor je leuke Berlijn-tips!

    ReplyDelete
  15. Meis, angst is een gedachte. En de baas over gedachten, dat ben jij. Troost jezelf door te zeggen dat het niet erg is om bang of in paniek te zijn. Dat mag nu even. En als iets er mag zijn, dan is er geen gevecht en ben je al over de helft.
    Ken je EFT? Daarmee stopt mijn zusje geregeld paniekaanvallen. Staat denk ik ook wel op youtube. Emotional Freedom Technique.
    Opeven mag, maar hoeft nog niet. Je geest neemt nu een loopje met je, maar binnenkort neem jij die macht over je gedachten weer netjes over.
    Good luck! En wees maar eventjes de weg kwijt. De wegwijzer komt wel weer in beeld.

    ReplyDelete
  16. Ha Nikki,
    ik kwam ff kijken of je al een update had geschreven over hoe het nu met je gaat en ja, inderdaad! Wat ben je een die-hard dat je volhoudt! Superknap! Je lichaam moet opnieuw de balans opmaken nu er geen 'stofjes' meer binnenkomen via de medicijnen, en dat kan rare gevoelens opleveren. Alsof je hoofd een spelletje met je speelt. Maar het gaat over, heus. En wat zul je trots zijn als het je straks gelukt is om het helemaal zonder medicijnen te doen! Ik stuur je positieve energie, hou vol!!
    Liefs, Anki

    ReplyDelete
  17. Hoi Nikki, Tuurlijk schrijf je dat niet om zielig te doen, ik vind het juist van enorm lef getuigen dat je het schrijft. Het komt allemaal goed, ik wens je heel veel sterkte en succes toe: je kan het! Aan het einde van elke tunnel schijnt licht...ookal moet je er kruipend naartoe, je komt er vanzelf! Liefs, Marlous

    ReplyDelete
  18. Soms is het gewoon allemaal K.. Dat mag er ook zijn toch? En daarna weer verder..

    ReplyDelete