Confession

I have a confession to make.
At first I've been really hesitant about sharing this on my
blog, but on the other hand, my blog is about me and about the
things in life. My life.

Today is sort of a big day for me.
For the first time in 6 years, I'm going to bed tonight without
taking a magic little pill.

For the past 6 years I've been taking medication for anxiety and
panic attacks. When my therapist first offered it to me
I really didn't feel much for it, but I must agree that it helped
me in some way to get to where I am now. 
A steady foundation has been built, and I'm ready for
the next level.

It did have downsides, like side affects and it really does do
something to your body. When I would accidentally miss
a dose I felt like crap for several days.
I've tried quitting before, but it's quite hard to do so,
always leading me to relapse. I felt so hooked.
Another big no-no is that they discourage getting
pregnant while on medication, and I have the biggest
baby wish ever {no current plans though ;) }.

With all of this in mind, last year I decided to stop.
On January first, I started reducing the dose and so far so good.
The only thing I noticed is a slight fear of being alone
and travelling makes me feel uncomfortable.
I also started blushing again when I'm suddenly the
center of attention in big groups. But hey, if that's all
I'll gladly take it!

I'm happy it'll be out of my system soon {this'll take about a
month} and than I'll just be purely Nikki.
Just me, handling life on my own!
I can do this :)!

I hope I didn't scare anyone away on my usually cheerful
blog. I just wanted to get this into the world and out of my mind.

Thank you for listening, or... reading :)!

Love,
Nikki

35 comments :

  1. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  2. I like that you talked about this. I have suffered with anxiety since my teen years and after my child I almost went off the deep end. I will be on meds until I die, finally having found a good one for me. I made the decision to have a 2nd baby and did not stop taking it :)

    ReplyDelete
  3. oops! I meant to edit that only - anyway, I wanted to tell you CONGRATULATIONS!
    Not only on this step of your journey, but also speaking out about it!
    AWESOME!

    ReplyDelete
  4. Moedig van je om het met ons te delen!
    Heel veel sterkte en succes! Een goeie beslissing en ik hoop dat je jezelf snel weer terug zal vinden ;-)

    Lieve en warme groetjes!

    ReplyDelete
  5. Congrats! It sounds like you're doing great with it so far so good for you! I wish you the best.

    ReplyDelete
  6. You're not alone! I too have been on meds for the past 4-5 years. The one I was taking had side effects of weight gain, regular headaches, hot flushes and just like you when I missed a dose I'd feel like absolute crap! I talked to my doctor and have been slowly reducing the amount. I am now taking only 1/3 of what I used too, and am de-creasing every day. I hope once I'm off of them, I won't sweat so much, and be able to lose weight! Fingers crossed!!
    And I hope you are able to continue without yours as well! Sometimes you need them to get your life in perspective, but once you've done that I agree that it;s time to be purely you again!
    BIG HUGS!!!

    ReplyDelete
  7. I used to take Xanax for my anxiety, and it didn't help at all. What helped me was figuring it out in my head. Telling myself there's nothing to freak out about, or stress over. I know it doesn't work for everyone, but it worked for me. Good luck! I'm proud of you! :)

    ReplyDelete
  8. Moedig om dit te vertellen! En herkenbaar omdat dit onder vrouwen bijna net zo gewoon is als jeugdpuistjes bij pubers! Super dat je aan het afbouwen bent als dat voor jou de oplossing is. Misschien volkomen overbodig maar een paar tips van een 'kenner': zorg voor andere manieren van ontspanning zoals yoga of mensendieck. Scheelt al enorm. Een andere tip is dat het voornamelijk gaat om het verliezen van de controle over jezelf. iets wat vrouwen vaak niet fijn vinden haha... Probeer de rode draad te herkennen in de signalen. In feite heeft jouw lijf door jouw denken een verkeerd patroon van reageren aangeleerd. Nouja zo kan ik nog wel even doorgaan hihi.. Mocht je er nog over willen kletsen kun je me natuurlijk mailen, maar vooralsnog wens ik je heel veel succes!! Super!

    ReplyDelete
  9. Knap hoor, heel erg veel succes maar als ik lees hoe gemotiveerd je bent gaat dat zekerteweten lukken!!!

    ReplyDelete
  10. Heel dapper van je om het hier te vertellen! En ik weet zeker dat het je gaat lukken! :)
    En idd. yoga is een fijn ding om te doen, ik heb er ook veel baat bij! ;)
    You go girl!!!

    ReplyDelete
  11. ...en blozen is heeeel charmant ;-)!

    ReplyDelete
  12. Very nice to hear/read this, Im so glad that you shared this with us, and taking the step to no meds. A big step I hope you feel better all around. And as others point out your not the only one, also I had some problems with anxiety too, I had problems even going to the supermarket or going on public transportation, even out of the house, well all that is over now, and I need them now once in a while, when I know it's gonna be busy. I hope you feel free to do what ever it takes to get a "perfect" life. And my compliments to Crafty Mama well written! Success and thumbs up! <3

    ReplyDelete
  13. Goed bezig Nikki!! En met de steun van al je blogvrienden gaat het zeker lukken!!! Heel moedig van je!!

    DIKKE knuffel, Saskia :)

    ReplyDelete
  14. Ik ben heel blij voor je, dat je zo ver ben gekomen en zoals al gezegd is, heel moedig van je om het hier te vertellen. Alles heeft zijn tijd nodig en ik hoop voor je dat je 'magic pill' tijd ook bijna voorbij is en dat je weer een stapje verdere kan. Succes en het gaat je goed.

    ReplyDelete
  15. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  16. Je bent een kanjer om dit te delen en je zo bloot te geven. Echt petje af! Om te beginnen met een "schone lei".Ik wens je alle kracht van de wereld.
    Lieve groet met hart&ziel van Sil.

    ReplyDelete
  17. Go Nikki! Je bent al heel ver. Succes!

    ReplyDelete
  18. Go Nikki! En als het niet lukt, niet boos zijn. Maar even ervan uitgaan dat het wel lukt.
    Ik heb ook een jaar met paniekaanvallen achter de rug. Gelukkig heb ik ze zelf onder controle weten te krijgen. Wellicht door mijn net iets andere kijk op het leven dan anderen. Maar mijn zusje helaas niet en die heeft sinds een half jaar ook medicijnen. Je bent niet meer wie je was toen je eraan begon. Je bent gegroeid en sterker geworden. Het is in ieder geval het proberen waard zonder medicijnen! En al ben je soms onrstig of ongemakkelijk....dat hebben mensen zonder paniekaanvallen ook hoor meis.

    ReplyDelete
  19. Dear sweet blog friends,
    Thank you so much for sharing your experience and
    knowledge with me. It's reassuring to hear I'm not the only one. Love you all!
    Nikki

    ReplyDelete
  20. Bon courage!

    I hope it all works out just fine :o)

    ReplyDelete
  21. m-art-onderderegenboogMarch 2, 2011 at 4:37 PM

    Nikki, ik vind het zo heerlijk dat sommige vrouwen zo lekker open kunnen praten over dit soort dingen. ik ben zelf ook een slikker tegen angst en paniekaanvallen.Ik wacht ook op het moment waarop het zo goed en stevig voelt dat ik wil afbouwen. ik wens je alle goeds!!

    ReplyDelete
  22. Wat moedig van je, om die stap te nemen, en om het te delen op het WWW. Maar gelukkig sta je hier niet alleen en zijn er velen om je te steunen. Hou vol!

    ReplyDelete
  23. Oh Nikki, wat een goede stap.
    Hopelijk lukt het je om er helemaal vanaf te komen..enne, je bent zeker niet de enige.
    Ik weet wat het is om angstaanvallen te hebben,
    maar het voelt ook heel goed om deze zónder medicijnen te onderdrukken.
    Dat geeft een sterk en euforisch gevoel.
    Sterkte, je kunt het!
    ps (heb je lekker geslapen vannacht?)

    ReplyDelete
  24. Kan je trots zijn op een ander die je alleen kent door haar prachtige verhalen op het web? JA DUS! Nikki, ik vind het heel erg knap van je dat je dit deelt, deze stap neemt en werkt aan jezelf! Ga zo door, je blog wordt net zo interessant en compleet als jijzelf!

    ReplyDelete
  25. Applaus! Als eerste vanwege de moed om je probleem aan te pakken een paar jaar geleden en medicatie te slikken om je leven weer in eigen hand te nemen. En ten tweede omdat je je stabiel genoeg voelt om het af te bouwen nu. Als iets voor je gevoel goed is, is het zo makkelijk om in de veilige plek te blijven zitten. En nu kies je ervoor om hier bovenuit te stijgen. Erg dapper, ook dat je het deelt op je blog! Vanuit deze kant van mijn computerscherm stuur ik een hele hoop positiviteit jouw kant op!

    ReplyDelete
  26. Kijk zoveel reacties met applaus voor jou! Echt knap en moedig dat je het deelt met ons, maar ik ben trots op je. Ik wens je een heerlijke nachtrust!

    ReplyDelete
  27. Wat mooi dat je dit zo op je blog schrijft.
    Je bent zoals je bent!

    ReplyDelete
  28. I just love your blog, and the positive vibe arround it. You're doing a great job, and congrats for your strenght to come out with your little secret!!!! Tea from www.hobbychic.blogspot.com

    ReplyDelete
  29. Heel veel sterkte! En wat goed van je! Ik heb hetzelfde meegemaakt, en ik vond het ook doodeng om te stoppen. Positief blijven denken, dan komt het vast allemaal goed! Dikke knuffel!

    ReplyDelete
  30. Hoi Nikki, gefeliciteerd met deze dappere stap. En met je blogaward, want die heb ik je zojuist gegeven: http://judithschrijfsels.blogspot.com/2011/03/een-blogaward.html

    groetjes,
    Judith

    ReplyDelete
  31. Heel knap van je om dit hier te delen met ons. Sterkte ermee en als het bij blozen blijft ;) zou het fijn zijn! You can do it! :) Liefs, Evelyn

    ReplyDelete
  32. Take care of yourself. Het allerbelangrijkste wat er is (zegt iemand die uit een zware burnout komt, maargoed..). Rustig aan doen en genieten dat je de medicijnen liet. Elke stap is er eentje! Sterkte en be proud!

    ReplyDelete
  33. Oh Nikki I know what you're going through! I have been on an antidepressant for my anxiety for a long time now (I've had anxiety and panic attacks for 8 years now) and I have tried to quit in the past but I get horrible headaches and would feel wound up like a guitar string ready to snap! That's the only way I could explain it to anyone. I also felt like I was outside of myself looking in, totally disconnected. I would wake up a nervous wreck and feel absolutely horrible, nauseus, scared it was the worst feeling ever. I feel good for now with my current medication, so I'm going to stay on my meds, but I'm not looking forward to the day I will have to stop them (like if I ever want to have a baby). I hope you are through the worst of it by now with stopping your meds. I know how much it sucks.

    ReplyDelete